Διαιτολογία @ Χαροκόπειο

με 10km/h σε 12 κλίση και ακούς "be running up that hill, be running up that road" και μπερδεύεις τον ιδρώτα με τα δάκρυα σου.
Περισσότερα δάκρυα σε πιάνουν όταν κοιτάς το ρολόι σου και βλέπεις ότι έχεις χάσει το τελευταίο τρόλει και πρέπει να περπατήσεις 45λεπτά μέχρι το σπίτι, άλλα λες " Δεν γαμιέται, την καλύτερη διαδρομή έχεις να κάνεις, κουκάκι-συγγρού-ακρόπολη-Ζάππειο " και κάπως χαλαρώνεις.
Έξω κάνει ψοφόκρυο και λες " να κουμπωθώ!" και ταυτόχρονα θυμάσαι ότι ξέχασες να κουμπώσεις την παρακεταμόλη σπίτι και μπορεί να ψήνεσαι, άλλα δεν γαμιέται, συνεχίζεις.
Φτάνεις Ακρόπολη, τόσο ρομαντικά, και αμέσως σκέφτεσαι πως είσαι μόνος σου και βουρκώνεις, άλλα σκέφτεσαι πως το να σαι μόνος σου έχει και τα καλά του, όπως το ότι δεν μοιράζεσαι το Φαγητό σου και εκεί σοβαρεύεις, ανοίγεις την ένταση και παίζει "I dont wanna be in love, i dont wanna be in loveee" και γουστάρεις.
Φτάνεις σπίτι κομμάτια και σχεδόν στα τέσσερα και λες "Ας ζεστάνω νερό να κάνω ένα μπάνιο και να την πέσω" και αμέσως θυμάσαι "νερό- αύριο έχω πρακτική για την σκληρότητα και δεν την έχω δει καν"...
Και εκεί αναρωτιέσαι.........."Είναι δυνατόν να είναι το νερό πιο σκληρό απο εμέ

[2016-01-19 01:04:30]